Eens kijken, waar waren we? Oh ja, ik raakte mijn baan kwijt, leerde een man kennen, welliswaar niet de prins op het witte paard, maar iemand op wie ik van tijd tot tijd kon mopperen, zonder schaamte brakend over de pot kon hangen na een avondje drank misbruik en bovendien was het na anderhalf jaar bankhangen nog steeds leuk. He he, en ze leefde nog lang en gelukkig..

Maarrrr, van het een kwam het ander (,,oh, als die bank toch eens kon praten!") en voor ik het wist beviel ik in de verloskamer van het VU, al krijsend de persweeen onderdrukkend, na 9 uur van onze zoon.

Welkom op de wereld kleine brul..